ERKEK İSİMLERİ

O OGÜN : Belirli bir günde doğan  OĞAN : Güçlü, kuvvetli  OĞUL : Erkek evlat - Kovandan çıkan arı topluluğu  OĞULCAN : Can dost. OĞUR : Uğur - Samimi, içten  OĞUZ : Saf, iyi yaradılışlı - Sağlam, güçlü  OĞUZHAN : Yiğit han - Oğuzların efsane kahramanı  OKAN : Anlama, öğrenme - Oğuz  OKAY : Beğeni, ok gibi delici, ay gibi aydınlık. OKBAY : Ok gibi delici, saygın ve zengin kimse. OKCAN : Hareketli, canı tez  OKER : Hızlı, hareketli  OKTAR : Ok atan, okçu  OKTAY : Öfkeli, sinirli  OLCAY : Şanslı, talihli OLGUN : Bilgili, görgülü, iyi yetişmiş  OMAÇ : Hedef, amaç OMAY : Seçkin, seçilmiş  ONAT : İyi, güzel - Doğru ve dürüst nitelikli  ONAY : Uygun bulma  ONGAR : Kurtuluş  ONGUN : Tam - Verimli, bayındır - Kutlu, uğurlu - Gelişmiş, gürbüz  ONUR : Kişinin kendin saygısı, özsaygı  ONURAL : Şan, şeref kazan  ONURALP : Onuruyla tanınmış yiğit ONURHAN : Onurlu hükümdar ORÇUN : Ardıl, halef, oğul. ORHAN : Şehrin hakimi  ORHUN : Orta Asya Türklerinde eski yazı türü. ORKAN : Hükümdar soyundan gelen. ORKUN : Çoban beyi. ORKUT : Kutsal şehir. ORTAÇ : Tepe - Mirasçı - Veliaht  ORTUN : Ortanca kardeş  OSMAN : Bir tür kuş - Osmanlı'nın kurucusu  ORTUNÇ : Ateş renginde tunç  OYTUN : Beğenilen güzel yer, kutsal. OZAN : 1.Halk şairi. 2.Şiir yazan kimse şair. OZGAN : Öne geçen, kazanan OZAN : 1.Halk şairi. 2.Şiir yazan kimse şair. Ö ÖCAL : Öcünü, intikamını al  ÖDÜL : Bir başarı ya da iyilik karşılığında verilen armağan  ÖĞDAY : Çok akıllı  ÖĞÜN : Yücel, gurur duy - Zaman, vakit - Kez, defa Önde, ileride ÖĞÜNÇ  : Övünülecek şey  ÖĞÜT : Nasihat  ÖKER : Akıllı  ÖKMEN : Akıllı, zeki  ÖKTEM : Güçlü, onurlu  ÖKTEN : Akıllı, bilgili  ÖMER : Yaşayış, hayat - İkinci Halife  ÖMÜR : Yaşayış, hayat  ÖNAL : Her işte lider olan. ÖNAY : Ayın ilk günlerindeki durumu, hilal  ÖNDER : Bir topluluğa başkanlık eden - Önde giden, yol gösteren  ÖNEL : Bir şeyin tamamlanması için verilen süre, vade  ÖNER : Başta gelen - Yön - Sıra  ÖRSAN : Örs gibi sağlam adı olan  ÖRSEL : Örs gibi sağlam el  ÖVÜL : Kendini beğendir, övgü kazan  ÖYMEN : Evcimen, evine bağlı  ÖZAL : Özü kırmızı  ÖZALP : Özünde yiğit olan  ÖZAY : Özü ay gibi parıltılı olan. ÖZCAN : Candan, samimi  ÖZDEMİR : Özü demir gibi sağlam olan  ÖZDEN : Soyca temiz - Özvarlıkla ilgili - Suların geçtiği yer  ÖZEN : Bir işin iyi olması için gösterilen çaba - En içeride olan - Dere, ırmak  ÖZER: Yiğit, doğru kişi  ÖZGÜN : Benzerlerinden ayrı - Kendine özgü.  ÖZGÜR : Hür - Bağımsız  ÖZHAN : Hükümdar soyundan gelen  ÖZKAN : Özü, kanı temiz  ÖZMEN : Özü iyi, sağlam olan ÖZTAN : Tan yeri gibi aydınlık.

BAYAN İSİMLERİ

OKSAL: Ok at; Oka ilişkin
OKŞAN: Sevil,şefkat gör.
OLCA: Ganimet,bolluk.
OLCAY: Mutlu, ongun; Rastlantıları düzenlediği ve böylece de insanlara iyi ya da kötü durumlar hazırladığı sanılan şey, şans, talih
OLGAÇ: Bilgi ve görgüde olgunlaşan
OMAY: Gözde,sevilen,beğenilen.
ONGU: Sağlık,mutluluk.
ONGÜL: Ön ayak olmak; İlk gül
ORKİDE: Salepgillerden güzel çiçekli birtakım bitki türlerinin ortak adı
OYA: Bir nesneye oyularak yapılan süs; Genellikle ipek veya ibrişim ile iğne, mekik, tığ kullanılarak yapılan ince dantel
OYLUM: Hacim, dirim; İçi oyulmuş, çukur duruma getirilmiş; Resimde derinlik, üç boyutluk etkisi, mimarlıkta mekan karşılığı

Ö
ÖDÜL: Armağan
ÖĞÜN: Kendini yücelt. Zaman. Kez,defa.
ÖĞÜT: Tavsiye.
ÖMÜR: Yaşama süresi,hayat.
ÖNAY: Yeni çıkmış ay
ÖNGÜL: Direnen,inatçı. Kılavuz. Öncü,teşvik eden.
ÖRGÜN: Türlü ve düzenli parçalardan oluşan
ÖVGÜ: Övme, övmek için söylenen söz
ÖVGÜN: Övülmüş, övülen kişi
ÖVÜNÇ: Övünmeye yol açan ya da hak kazandıran şey, kıvanç, sevinç, övünç,
ÖYKÜ: Hikaye, ayrıntılarıyla anlatılan olay
ÖZBEN: Bireyin kendi varlığı; Gerçek ben anlamında
ÖZDE: Kişinin kendi içinde, özünde, canda olan
ÖZDEN: Özle, öz varlıkla, gerçekle ilgili
ÖZEN: Büyük hassasiyet göstermek
ÖZGE: Yabancı. İyi,güzel. Cana yakın,şakacı. Yürekli,gözü pek
ÖZGEN: Başına buyruk. Rahat. Özü geniş. Kuzu kulağı otunun filizi
ÖZGÜL: Gerçek gül, benim gülüm anlamında
ÖZGÜR: Herhangi bir kısıtlamaya, zorlamaya, koşula bağlı olmayan, başına buyruk, hür
ÖZLEM: Bir şeye karşı duyulan istek, bir kimseyi ya da bir şeyi görme, kavuşma isteği; Hasret
ÖZLEN: Görme isteği uyandır, kavuşma isteği ver, seni özlesinler
ÖZNİL: Nil gibi verimli.
ÖZNUR: Özü ışıklı,aydınlık.
ÖZSU: Besleyici su, besisuyu, bitkilerin dokularında bulunan su
ÖZÜN: Şiir. Hak edilmiş ün.
ÖZTEN: Güzel tenli.